We beginnen gelijk met het goede nieuws! De schilder was op tijd klaar voor de eerste gasten! We hadden weliswaar nog extra tijd om te poetsen (wat heel hard nodig was). De voegen zijn op de knietjes met een schuurspons schoongemaakt, er is minimaal 3 keer gedweild en nog lijkt het niet schoon te worden. We hebben in ieder geval ons best gedaan. De eerste gasten zijn de ouders van een vriendin van ons. Haar kinderen blijven om beurten een nachtje slapen, wat fijn dat de gite

3 maanden verder, ondertussen is er weer van alles gebeurd, en helaas nog niet genoeg (naar onze zin)… Om ongeveer verder te gaan na mijn vorige blog. De tuin is 1 groot slagveld… Dat 50 bomen kappen niet niks is, weet onze houthakker ondertussen wel. In plaats van 3 dagen is hij meer dan een week bezig geweest. Niet zo erg, maar Enedis kwam ook niet totdat alle bomen gekapt waren, bang dat er weer kabels kapot getrokken zouden worden. Buiten dat, weet je hoeveel rotzooi 50+

Allereerst, dankjewel iedereen voor het medeleven en lieve berichtjes. We zijn er nog niet, maar daar in neem ik jullie in mee. Zoals verteld ben ik de vrijdag met Bart meegegaan naar vrienden zodat ik we weer met het gezin bij elkaar waren. Dat was maar goed ook. Zaterdag 14 februari Voor ons geen romantiek deze dag. We hebben ’s ochtends geprobeerd naar ons huis te rijden. Maar al na een paar 100 meter werd duidelijk dat dat niet ging lukken. Het dorp Saint Leger waar w

De letterlijke storm is achter de rug, nu zitten we nog in de nasleep van de figuurlijke storm. Vandaag heb ik sinds een dag of 10 de rust om deze blog te schrijven en voor mijzelf eens op een rijtje te zetten wat er de afgelopen 1,5-2 weken eigenlijk is gebeurd. Dinsdag 10 februari In de avond nam de burgemeester contact met ons op en vertelde dat we veel water konden verwachten en ons voor moesten gaan bereiden op een overstroming. Opgezocht wat ze in Nederland adviseren