Storm en overstromingen in Zuid-West Frankrijk

De letterlijke storm is achter de rug, nu zitten we nog in de nasleep van de figuurlijke storm. Vandaag heb ik sinds een dag of 10 de rust om deze blog te schrijven en voor mijzelf eens op een rijtje te zetten wat er de afgelopen 1,5-2 weken eigenlijk is gebeurd.

Dinsdag 10 februari

In de avond nam de burgemeester contact met ons op en vertelde dat we veel water konden verwachten en ons voor moesten gaan bereiden op een overstroming. Opgezocht wat ze in Nederland adviseren om in het noodpakket te hebben want we willen goed voorbereid zijn. Nog bij vrienden die al eerder een overstroming hadden meegemaakt navraag gedaan of er wel water en elektra beschikbaar bleef. Dat was het geval. Dus oké we kunnen nog gewoon pizza’s en broodjes bakken in de oven en als het nodig is dingetjes in de airfryer doen. De boodschappenlijst en to-do lijst liggen klaar.

Woensdag 11 februari

Eerst op pad om alle boodschappen te doen. Volop eten ingeslagen zodat we een paar dagen vooruit kunnen, oplaadbare zaklamp, duct tape en een paar extra dweilen, het gaat allemaal mee. Daarna moest in de gîte alles omhoog gezet worden. Alles wat we maar enigszins naar boven konden sjouwen hebben we naar boven gebracht en tijdelijk in Bart zijn kantoor opgeslagen. Dus de matrassen, nachtkastjes, lampjes en een hoop andere losse spullen in veiligheid gesteld. Daarnaast wat creatief met flessen het grote bed omhoog gezet, kast er bovenop. Andere kast ergens anders op een verhoging. In de keuken de koelkast en vaatwasser op de eettafel en de bank op de salontafel. We hebben dus gedaan wat we konden voor zover we op dat moment konden inschatten.

Een vriendinnetje van Emma blijft logeren want ze blijft donderdag de hele dag bij ons omdat haar ouders moeten werken en dan is het minder stressen voor hun de volgende dag.

In de loop van de dag loopt het stuk van de esplanades (daar waar in de zomer de mooiste dorpsfeesten zijn) al onder water. We zijn ’s avonds nog gaan kijken en toen stond het tot de stoep. Het waait stevig maar er is nog niets aan de hand.

We zien op de brug een hoop auto’s staan. Wat een stelletje ramptoeristen! Of toch niet? Het zijn namelijk de auto’s van de bewoners uit het dorp, die hun auto daar in veiligheid brengen.

Donderdag 12 februari

Wat een nacht… het heeft enorm gespookt. Iedereen sprak zo over het aankomende water en ‘wat sterke wind’ maar niemand had het over storm Nils. EN OF deze over ons heen kwam. We hebben logeerhond Luna bij ons en ze is erg onrustig. Kay maakt het allemaal niet zoveel uit maar Luna merkt dat er wel degelijk iets aan de hand is buiten. Er zit een luik los die behoorlijk klappert dus er midden in de nacht uit en die vastgemaakt. We merken dat de stroom is uitgevallen. Dat gebeurt wel vaker dus niet gelijk alarm, zal straks wel weer goed komen.

Bart wist de volgende ochtend te vertellen wat de oorzaak was van de stroomuitval. Er zijn diverse bomen omgewaaid, op elektrakabels.

Het was nog donker dus pas rond 8uur werd duidelijk wat er was gebeurt. Een grote boom bij onze poort was volledig omver gewaaid (gelukkig niet op de kabels). Maar hierdoor konden we niet meer onze poort uit. Dus na het ontbijt gelijk aan de slag om die boom om te zagen. Echter zagen we ondertussen ook dat we een paar hoge bomen aan de achterkant van onze tuin misten. Die lagen dus op de elektrakabels. Daar mogen we absoluut niet aankomen.

We hebben nog geen stroom dus moeten het met de kettingzaag op accu doen zolang deze het volhoudt. Een van de achterburen komt langs en biedt aan om met zijn zaag op benzine te komen helpen. In de tussentijd zijn de sloten aan de voorkant van ons huis aan het overstromen en staat er een goede laag water in de poort. Dus we zijn nog met het een bezig, en het ander komt al op ons af. Zoals beloofd staat de buurman binnen een half uur weer op de stoep om te helpen met de boom. We hadden de meeste takken al weg, dus het ging voornamelijk om de boomstammen.

We gaan nog een keer in het dorp kijken en nu blijkt dat de straat van de Marie helemaal onderstaat. Er is iemand die nog probeerde met zijn busje er doorheen te rijden maar die kwam niet ver. Er staat dus een busje midden op straat in het water.

Om een indruk te krijgen wat het water gaat doen volgen we www.vigicrues.gouv.fr het dichtstbijzijnde meetpunt is Agen. In januari 2022 was er een overstroming en toen stond het water op het hoogste punt op 7.34 m. Deze middag om 12uur stond het water op 6,96m.

Gelukkig koken we op gas, dus ik kon nog een warme lunch maken. We hebben gegeten en toen besloten dat ik toch maar de ouders van het vriendinnetje ging vragen haar op te komen halen want de wegen worden steeds moeilijker begaanbaar. We zijn ook aan het kijken waar we naartoe kunnen. Want het is duidelijk dat we nog geen stroom zullen krijgen en een overstroming met 2 honden is niet handig. Na 2 belletjes is het geregeld, we kunnen bij vrienden terecht in hun gîte. Het is een 10 minuten rijden maar het ligt een stuk hoger. Uiteindelijk besloten dat Bart met de kinderen en de honden naar de gîte gaat, en ik nog bij het huis blijf.

Snel de belangrijkste spullen inpakken en de honden in de auto zien te krijgen. Op dat moment was het wel een momentje van ‘nu zitten we echt in een rampgebied’. Bart is rond 14 uur vertrokken. Ik trek het huis verder recht en dan komt vriendin Omerine langs. Ze is ook alleen thuis want haar man is voor zijn werk weg en de kinderen zijn bij oma vanwege de vakantie.

Dat ‘langs komen’ was nog niet zo gemakkelijk want de grote poort en zijpoort staan ondertussen helemaal onder water. Dus een opstapje en trap gezocht zodat ze aan de achterkant van de tuin over het hek heen kon. Toen toch besloten mee naar haar huis te gaan en daar te blijven slapen omdat wij nog geen stroom hebben en zij wel. Bij de avondronde door het dorp waren toch wel wat plaatsen overstroomd. Niet alleen door de rivier maar ook vooral door het overlopende riool.

Vrijdag 13 februari

Hmmm ik besef het me nu pas maar het was dus een echte vrijdag de 13^e…

Want bij het wakker worden is de waterstand 7,27 m en bleek dat er water in de garage stond bij Omerine. Dit was ook wel te verwachten aangezien dat het laagste punt is bij hun en in 2022 tot 80centimeter onder water heeft gestaan. Ze had al een hoop omhoog gezet maar we besloten nu toch eerst de elektrische apparaten in veiligheid te brengen en boven neer te zetten. We kregen gelijk hulp van mensen die langskwamen. Om het te voorkomen hadden ze al een tijdelijke muur gebouwd voor de garage maar het kwam via het riool omhoog.

Daarna zijn we gaan kijken hoe ons huis erbij stond. Nou dat kwam even binnen… letterlijk 😉 De garage stond al onderwater en ook de gîte stond goed onder water. We hebben een ronde door de tuin gelopen wat er eventueel weg kon drijven en dat bij ons bovenop het terras in veiligheid gebracht. Daarna toch in de gîte nog wat dingen hoger gezet. Terwijl we bij ons huis waren belde Bart me op, die was zijn portemonnee vergeten. Hij was zonder kinderen en op dat moment besloten dat ik met hem mee naar de vrienden ga en daar blijf. Even overlegt met de burgemeester want ja wat is normaal? Maar de burgemeester vond het een prima idee.

We hebben Enedis (energiemaatschappij) een paar keer aan de telefoon gehad en daar lijkt nog geen vooruitgang in te zitten dat we snel stroom gaan krijgen want 1. Ze kunnen niet overal bijkomen omdat vele wegen afgesloten zijn en 2. Het is niet veilig genoeg want stel dat er een losse kabel in het water hangt is dat natuurlijk levensgevaarlijk. Dus zoveel mogelijk spullen die we kunnen gebruiken uit de koelkast en vriezer nemen we mee. Maar het water stijgt enorm snel. In een goed half uur ging het van ‘de achtertuin is nog goed oké begaanbaar’ naar ‘het loopt nu volledig vol’. Ik mijn spullen gepakt en vertrokken en maar afwachten hoe je het terug aan gaat treffen.