3 Maanden verder...

3 maanden verder, ondertussen is er weer van alles gebeurd, en helaas nog niet genoeg (naar onze zin)…

Om ongeveer verder te gaan na mijn vorige blog.

De tuin is 1 groot slagveld… Dat 50 bomen kappen niet niks is, weet onze houthakker ondertussen wel. In plaats van 3 dagen is hij meer dan een week bezig geweest. Niet zo erg, maar Enedis kwam ook niet totdat alle bomen gekapt waren, bang dat er weer kabels kapot getrokken zouden worden. Buiten dat, weet je hoeveel rotzooi 50+ bomen van ongeveer 20-30 meter kunnen geven? Ik kan je vertellen, ik ondertussen wel. Daarnaast is het gazon kapot gereden wat het nog meer chaos geeft.

Maar goed, de bomen zijn gekapt, nu zien dat de stroom terugkomt. Dat is niet zo gemakkelijk… Vele telefoontjes en ondertussen 2,5 week verder…

Geheel op zijn Frans werden, ik toen we even bij vrienden waren en net een goeie borrel ingeschonken hadden, gebeld door de burgemeester. ‘Yvon ik ga nu met een Enedis-man naar jullie huis en ze gaan het maken.’ Enthousiast maar nog wat voorzichtig, ik gelijk naar ons huis gereden. En weliswaar zo’n 45 minuten laten hadden we  werkelijk weer stroom!

Het was einde van de middag dus de borrel opgedronken. We besloten de nacht in  St.Léger te blijven zodat we zondag op ons gemak terug naar huis konden.

Het leek wel een totale volksverhuizing de volgende dag! Wat je dan in 2,5 week verzameld aan spullen. Maar goed we waren weer thuis.

De afspraak met de schade-expert stond ook gepland. Hij liep netjes met alles mee en was aan het opmeten. Er kwamen wel een paar ‘dingetjes’ naar voren… We hebben het zwembad en de bomen blijkbaar niet meeverzekerd. Hier zou een aparte verzekering voor zijn, maar niemand heeft ons daar ooit over geïnformeerd of naar gevraagd.

Hij vraagt ons een lijst te maken me alle dingen die zijn beschadigd. Dus wij daar mee aan de slag. Ondertussen komt ook de zwembad-man. Want we zijn benieuwd of hij de scheur kan maken, dit blijkt niet echt een optie te zijn, kortom er zit niets anders op dan een nieuwe liner er in te laten leggen. En weet, dat is niet iets van je voor een paar honderd euro geregeld hebt. Even heel hard slikken… en door.

Er zijn offertes opgevraagd voor het schilderen van de gîte want alle muren worden aangepakt. Door het vocht is op sommige stukken de pleister-laag losgekomen. Het is dus een flinke klus. We worden begin april ingepland. Hopelijk gaat het dan goedkomen maar in het weekend van 25 april komen de eerste gasten.

We krijgen bericht van de verzekering dat een paar essentiële (lees dure) zaken niet zijn verzekerd. Het zwembad en de tuin waren we op voorbereid, maar nu weer iets nieuws… de zitmaaier! Dit zou gewoon onder de verzekering moeten vallen maar er blijken kleine lettertjes te zijn. We zijn in die tijd een vaak (niet graag) geziene klant bij de bank, want zij zijn onze contactpersoon in deze. Dit zorgt toch wel voor wat slapeloze nachten. Al met al beginnen de kostenposten enorm op te lopen. Het is energievretend.

Daarbij komt dat Bart mid-maart een week naar Nederland moet voor zijn werk. Toen was het kiezen, of op zijn verjaardag ‘savonds/ ’s nachts thuis komen of in de avond nog gezellig een hapje met zijn en mijn ouders een hapje eten. Het werd het laatste natuurlijk. Het weekend erna had ik gereserveerd bij Mr Guss in Nerac (terug te vinden in de Michelin-gids en erg lekker!). Oppas was geregeld dus we waren er klaar voor. Maar je gelooft het niet… Er was bij de achter-achterburen (een flinke) brand ontstaan in het transformatorkastje waardoor we wederom zonder stroom kwamen te zitten. En hierbij werd al aangegeven dat het op z’n vroegst de volgende dag gemaakt zou worden. Wat dan opvalt, ik kreeg van Bart een telefoontje die bij de school in Bazens stond bij een majorette-optreden, en hij wist mij te vertellen van de brand. Bleek dat de burgemeester daar was en een belletje had gekregen. Pas nadat ik had opgehangen zag ik de brandweer aan komen stormen.

We hadden eerder al ondervonden dat je overlevingskans hier aanzienlijk lager ligt omdat de ambulance er zo maar een half uur over kan doen voordat die er is. Maar je huis is dus ook totaal afgebrand voordat de brandweer er is. Dat terzijde, gelukkig konden we de kinderen bij onze vrienden onderbrengen en tja we zitten toch thuis in het donker dus het komt goed uit dat we mogen uiteten. En het was heerlijk!

De volgende dag hadden we net na het middaguur weer stroom.

Op een ochtend wil ik met mijn auto de kinderen naar school brengen maar hij geeft een storing over koelvloeistof, hop direct in zijn achteruit en de andere auto pakken, dat bekijken we straks even. Koelvloeistof gehaald, bijgevuld maar hij startte nu zelfs niet meer. Olie gepeild en bijgevuld maar nog geen succes. De buurman erbij gehaald die gepensioneerd garagist is maar ook hij vond het een raar verhaal. Garage gebeld of hij kon helpen maar die vertelde dat we de verzekering meten bellen om de auto op te halen en weg te brengen. Dus daar gaan we weer….. bellen met onze vrienden van de verzekering, omdat we nog geen schadedossiers open hebben staan. Echter ging dit heel soepel… een dame aan de telefoon die goed engels sprak (volgens mij was ze zelfs Brits) wist goed te helpen. Binnen een half uur stond de autoambulance voor de deur en werd de auto naar de garage gebracht. ’s Middags bij de garage langs om te informeren wat hij verwacht. Dat gaat even duren want het is erg druk. We hebben de Volvo nog dus geen enorme ramp.

Intussen zijn we veel tijd kwijt aan dingen uitzoeken. De kosten om de zitmaaier te repareren blijken bijna gelijk te zijn aan een nieuwe, dat is dus niet de moeite. Maar wat willen we dan? En mijn vader wil graag proberen of het niet te maken is.  Nu de hoge bomen achter in de tuin weg zijn, is er wel een heel groot open gat. En hoe gek het misschien ook klinkt aangezien onze achterburen op een 100 meter van ons huis af wonen, we voelen het als behoorlijke inbreuk op onze privacy. Het hekwerk is weg en kan iedereen zo onze tuin inlopen. Daarom goed uitzoeken wat we ter vervanging willen. Worden het gegalvaniseerde buizen of toch houten palen? Wat voor gaas moet er tussen en hoe gaan we het dan afschermen? Of worden het toch kant-en-klaar-sets.

De activiteiten van de sporten gaan ook gewoon door. Emma heeft best wat defilés en Kate heeft haar 2^e turnwedstrijd. Helaas niet in de prijzen, maar wel het beste van haar team.

Dan worden we weliswaar positief verrast door de schilder, hij komt een week eerder dan gepland omdat een andere klus werd uitgesteld. Dus hij gaat aan de slag. Eerst wordt de pleister laag op de loslatende plaatsen eraf gehaald. Daarna brengt hij een product aan waardoor de muren kunnen ademen om dit in de toekomst te voorkomen. De schilder neemt een stukadoor mee en die gaat ook aan de slag. Het krijgt allemaal weer een heel ander gezicht.

Mijn ouders, broer, schoonzus en 2 nichtjes komen met Pasen. Wat een gezelligheid! Het is de eerste keer dat ze met ‘mijn kant van de familie’ met z’n allen bij ons in Frankrijk zijn. Natuurlijk worden er Paaseieren verstopt en gezocht maar dat moest redelijk snel om te zorgen dat de chocolade niet zou smelten. Mijn vader heeft met zijn ervaring in de auto’s en het eeuwige engelengeduld zich bijna een week op de zitmaaier gestort. Ja hij rijdt, maar heeft nog niet voldoende power om werkelijk te maaien. Dat wordt dus echt een nieuwe grasmaaier.

Mijn broer heeft met een beetje hulp het hekwerk gemaakt. Het zijn

 uiteindelijk houten palen met betonmatten geworden. Daar doeken tegenaan voor het bovenste gedeelte zodat de inkijk voor een zeer groot deel gehinderd wordt. Dat voelt gelijk anders! Omdat het er niet heel gezellig uit ziet, hebben we jasmijn geplant. Over een paar jaar hopen we dan een mooie en geurende jasmijn-heg te hebben. Bij de stukken waar de inkijk zeer minimaal is hebben we het oude gaas vervangen door nieuw zodat de tuin weer netjes afgeschermd is.

Mijn schoonzus had zichzelf ook een missie gegeven; het schilderen van het hekwerk en hokjes van het zwembad. Al was het tot in de late schemering, het is gelukt!

We hebben super geluk gehad met het weer en (vooral) de kinderen hebben volop gezwommen. Het was heerlijk om deze tijd met z’n allen door te kunnen brengen en we zijn enorm dankbaar voor de hulp!