Voorjaar 2026
- yvonvanmontfort
- 14 jun
- 5 minuten om te lezen

We beginnen gelijk met het goede nieuws! De schilder was op tijd klaar voor de eerste gasten!
We hadden weliswaar nog extra tijd om te poetsen (wat heel hard nodig was). De voegen zijn op de knietjes met een schuurspons schoongemaakt, er is minimaal 3 keer gedweild en nog lijkt het niet schoon te worden. We hebben in ieder geval ons best gedaan.
De eerste gasten zijn de ouders van een vriendin van ons. Haar kinderen blijven om beurten een nachtje slapen, wat fijn dat de gite weer wordt gebruikt. Het water van het (vernieuwde) zwembad is nog behoorlijk fris maar er wordt al gezwommen! En dat bij een watertemperatuur van 20 graden brrrr
Leuk om te zien hoe de kinderen ieder op hun eigen manier helpen. Kate voornamelijk het welkomstbord en Emma is echt van de bloemversiering.
De nieuwe grasmaaier werd ook geleverd. Hij is toch iets sneller dan onze oude zitmaaier. Waar we er eerst zo’n 4 uur over deden om alles te maaien, zijn we nu in een 2 uurtjes klaar. Dat is ook weer geregeld 😊.
Omdat de bank/verzekering nog niet echt gehoor geeft heb ik een paar uurtjes aan een officiële klachtenbrief besteed en deze aangetekend verstuurd. We hebben namelijk nooit een gedegen verzekeringsadvies van ze gekregen. Hierdoor zijn niet de juiste producten afgesloten en hebben we nu dus de grote problemen. We beroepen hen dus op de zorgplicht die ze hebben als tussenpersoon. Benieuwd of we daar een reactie op krijgen…
Vrij spontaan komt een kennis van het werk langs. Ze heeft het afgelopen jaar in Portugal gewoond en gaat terug naar Nederland. Haar route loopt via Bordeaux dus dat is niet zoveel om. Komt ze een paar nachtjes langs (was het idee). Echter op de terugreis krijgt ze onderweg al vrij snel problemen met haar auto. Ik heb haar opgehaald en het is niet anders als wachten. Het is zaterdag en dan zijn de garages dicht, op zijn vroegst maandag horen we iets. We hebben er maar van geprofiteerd en hebben haar wat meer van de omgeving laten zien.
Door alle drukte van de afgelopen maanden had ik niet echt de behoefte om mijn verjaardag groots te vieren. We houden het dus klein en gaan lunchen. Het eerste plan slaagde niet helemaal omdat we niet wisten dat er een braderie in Vianne was. Daarom door naar Buzet en daar aan het water een hapje gegeten. ’s Middags even lekker aan het zwembad gelegen.
Kate is volop aan het trainen bij turnen. Ze wil volgend jaar een niveau hoger gaan trainen maar daarvoor moet ze nieuwe ‘trucs’ kennen. Het is hard werken, extra trainen en vooral, niet opgeven! Maar dat doet ze niet. Ze geniet er volop van. Want ze heeft gemerkt, hoe harder ik er voor werk, hoe beter het me lukt. Erg knap hoe ze het voor elkaar krijgt, ik doe het haar in ieder geval niet na!
Een tijdje geleden kregen we vrijkaartjes voor een Dino-expo in Agen. Ze waren bedoeld voor gasten van de gîte maar die hadden we op dat moment niet. Dus ging ik samen met Emma. Het was een grote hal met een aantal dinosaurussen. Er kon een speurtocht gedaan worden waardoor je tegelijk iets er van leerde. Ze hadden er ook een shows met op afstand bestuurbare dino’s. Dat was erg leuk gedaan. Emma genoot helemaal!
Dan doen we weer eens een poging om van al het hout af te komen. Want de 50+ omgekapte bomen liggen nog in een hoek in de tuin. Op internet alle houthandelaren in de nabije omgeving opgezocht en benaderd. Er was 1 die in eerste instantie nog enigszins positief reageerde, totdat hij de foto’s kreeg. Hmmm dat gaat niet werken. Een vriend van ons heeft er wel interesse in. Hij geeft aan stukje bij beetje het hout op te komen halen. Tot op heden is dat nog niet gebeurd dus ben benieuwd.
Maar dan in 1x zo’n 3,5 maand later belt de houthakker, die de bomen heeft omgezaagd, van de week op. Ja…. ik heb iemand geregeld die komt het hout begin juli halen, is dat goed? En of dat goed is! Die vriend bericht, je mag zoveel hout komen halen als je wilt maar begin juli gaat de rest weg… Wat zal dat toch weer een verademing zijn als dat allemaal opgeruimd is! In de tussentijd brengen we de stapels kleine takken en stukken hout met de aanhangwagen naar de décheterie. Het vooruitzicht dat dit zo’n 80-100 ritjes mogelijk bespaard is wel heeeeeeel fijn!
Het weekend van Pinksteren was het tijd voor DE majorette competitie van het jaar. Emma was er helemaal klaar voor en had er enorm veel zin in. Op zaterdag vertrokken we (net nadat we Rick en Anouk hadden ontvangen) naar Castres. We bleven er de nacht ervoor slapen in een B&B. Het is een kleine studio maar helemaal prima. We gingen nog een hapje en drankje doen en niet te laat naar bed voor de grote dag. We werden om 8uur verwacht en eigenlijk is het dan al best warm.
De supporters zijn wel wat aan het warmdraaien maar iedereen is beduidend kalmer als andere jaren. We zijn wat beter voorbereid; zitkussentjes, oordoppen + noice-cancelling headset, waterspray en veel drinken mee, het maakt het allemaal wat dragelijker. Om 9uur begint de marching. Het is eigenlijk heel sneu voor de groepen die moeten lopen maar het is te warm om in de zon te blijven kijken dus iets meer op een afstandje. Je merkt dat vooral de oudere meiden van de club veel stress ervaren en paniekeren, wat helemaal niet nodig is!
Gelukkig is het programma wat ingekort. Eerder had iedere club per onderdeel (bâton en pompom), per categorie (klein, midden, groot) 2 nummers (solo/duo/trio en groep). Dit jaar was het voor ieder onderdeel alleen in groepsvorm. Ze blijven hierdoor strak op schema. Emma is voor de baton vrij op tijd aan de beurt. Er zijn wat vallende batons maar over het algemeen hebben ze het goed gedaan. Voor de supporters is het ondertussen snikheet in de sporthal. Het is zo’n 36 graden en dat zonder airco maar goed, we moeten door.
In de middag na de lunch moet Emma nog het nummer van de pompom. Ze deden het super goed! Het was van hun allemaal het favoriete nummer (mogelijk door muziekkeuze; ‘Golden’ van K-pop demonhunters) en je zag dat ze er allemaal zoveel plezier in hadden. We zagen gelijk, met dit nummer kunnen ze nog wel eens in de prijzen gaan vallen! En we bleken het juist te hebben.
Emma had met haar nummer van pompom de 1e prijs gewonnen! Met de club vielen ze net buiten de prijzen met de 4e plaats in het algemeen klassement. Voor sommigen een lichte teleurstelling maar je kunt niet altijd winnen. Eerder dan verwacht konden we weer naar huis.
Mijn neef heeft hun hond(je) Cody bij zich, een Jack Russel. De kennismaking met Kay ging goed. Cody is nog geen jaar en dus behoorlijk energiek. Zeker met het warme weer is dat soms voor Kay te veel. Maar met af en toe een lichte correctie ging het super goed tussen die twee. Ze hebben zich erg goed vermaakt. Terwijl ik met Emma bij de competitie was zijn Bart en Kate naar de Fraisade in Clairac geweest. Dat is een aardbeien-festival, eigenlijk altijd gezellig. Alleen waren de aardbeien vroeg dit jaar waardoor er niet zo veel aardbeien te vinden waren als anders.
We hebben heerlijk warme dagen en genieten er volop van. We hebben ons zelfs af en toe een momentje gegund om aan het zwembad te liggen. Het energievakje is na de afgelopen maanden aardig leeg en moet wat aangevuld worden. Het water van het zwembad is aanzienlijk aangenamer, zo’n 29 graden. Heerlijk om aan het einde van een warme dag een frisse duik te nemen.
Ruim 5 weken verder na versturen van de klachtenbrief aan de bank hebben we helaas nog niets vernomen. We gaan binnenkort maar eens zitten om de volgende stap naar de Ombudsman te nemen.



Opmerkingen