Vervolg Storm en overstroming in Zuid-West Frankrijk

Allereerst, dankjewel iedereen voor het medeleven en lieve berichtjes. We zijn er nog niet, maar daar in neem ik jullie in mee.

Zoals verteld ben ik de vrijdag met Bart meegegaan naar vrienden zodat ik we weer met het gezin bij elkaar waren. Dat was maar goed ook.

Zaterdag 14 februari

Voor ons geen romantiek deze dag. We hebben ’s ochtends geprobeerd naar ons huis te rijden. Maar al na een paar 100 meter werd duidelijk dat dat niet ging lukken. Het dorp Saint Leger waar we verblijven is letterlijk omringd door water. Gelukkig zitten we bij ons verblijf droog en is er ook geen gevaar dat dit snel veranderd. Er is voldoende eten en drinken. We hadden de vrijdag voordat we naar Saint Leger reden nog bericht gekregen van die vrienden of we flessen water wilden halen omdat ze door hun burgemeester gewaarschuwd waren dat het water besmet kon zijn.

Vriend Maxim die de afgelopen week in Strassbourg zat, heeft onderweg naar huis voor ons visserspakken gehaald zodat we niet afhankelijk waren van onze laarzen. Mooi cadeau voor Valentijnsdag toch? 😉 We kunnen nu eigenlijk niets doen. Omdat we weten dat de komende dagen wat onrustig en ongeorganiseerd zullen zijn hebben wij allebei een paar uurtjes gewerkt zodat we op schema blijven en verder vooral heel veel spelletjes met de kinderen gespeeld.

Einde van de middag krijgen we van vrienden foto’s binnen met de situatie bij ons thuis. Dat is wederom slikken. Het water staat tot aan de straat aan de achterkant van ons huis. De vijver is niet meer zichtbaar en ook het zwembad is overstroomt geweest. We hebben ondertussen met de verzekering contact opgenomen en een dossier aangemaakt.

Zondag 15 februari

Vandaag lukt het ons om bij het huis te komen. Het is weliswaar een enorme omweg (25 minuten ipv 10) maar we kunnen er komen. Het water is behoorlijk gezakt en we kunnen de eerste schade zien. Vooral het zwembad, garage en benedenverdieping zijn geraakt. Van het zwembad is de liner gescheurd en de pomp heeft onder water gestaan. Dit gaat dus een enorme kostenpost worden en we weten nog niet of de verzekering dit gaat vergoeden. In de garage hebben we het een en ander kunnen redden maar lang niet alles, ditzelfde voor beneden. Het water stond beneden tot 57 cm, bij de poort was dit zelfs tot 110cm.

Op het terras, beneden in huis, de garage, eigenlijk overal waar we kijken ligt een dikke modderlaag. Het is even met de handen in het haar, al zit er niets anders op dan gewoon te beginnen met een trekker al het modder weg te halen. Ondertussen heeft de burgemeester de brandweer gevraagd onze benedenverdieping verder leeg te pompen. Dat gaat een stuk sneller dan met de hand.

Het is bijna typisch hoe het water zijn werk doet. Een stoel die wij amper door een deuropening kregen, stond in eens midden in de gang. Autobanden die zo’n 50 meter verderop waren gedreven, maar tuinafval wat we een paar dagen daarvoor hadden gesnoeid en bij elkaar hadden geharkt lag nog op precies dezelfde plek, zucht.

We hebben er waarschijnlijk wel goed aan gedaan dat we de afvoerputjes hadden afgeplakt, want daar was geen water door naar boven gekomen.

We hebben lamme armen, maar het meeste modder is uit het huis weg en de keuken is aardig schoon.

Onze buren blijken ondertussen weer stroom te hebben maar wij nog niet. Na contact met Enedis geven ze aan dat ze nog tot 21.00uur kunnen komen. Daarom gaat Bart met de kinderen weer terug naar Saint Leger en blijf ik bij vrienden eten. Om 20.30uur geef ik het op want heb er geen vertrouwen in dat ze nog gaan komen.

Maandag 16 februari

Wederom contact met Enedis, ‘mevrouw ze komen vandaag tussen 16 en 17 uur’. We proberen ‘gewoon’ te werken want zonder stroom kunnen we toch nog niet heel veel. Aan het einde van de middag gaat Bart naar huis toe maar nog geen stroom.

Dinsdag 17 februari

Zouden ze vandaag dan echt komen?

Vandaag mogen beide dames bij vriendinnen komen spelen dus daardoor kunnen wij ‘rustig’ werken. Al merk ik dat het allemaal erg veel energie kost. Aan het begin van de avond ben ik terug gegaan naar het huis. Waar eerst het water nagenoeg weg was bij de poort, begon het wederom te stijgen. Ohja storm Pedro is onderweg. Het zal toch niet?

Woensdag 18 februari

Jawel hoor we gooien er gewoon nog een storm overheen. Ook nu is er een van onze bomen achterin de tuin op de stroomkabel gevallen. Daar worden ze (zowel de burgemeester, de achterburen en Enedis) niet vrolijk van. Dus de burgemeester trommelt een van zijn connecties op voor het maken van een offerte. Want door die bomen lopen te veel elektrakabels, het risico is te groot dat er meer bomen om gaan vallen en dan komt Enedis mogelijk niet meer. Dus alle 50 bomen moeten om, en wie gaat dat betalen? Jep, wij…

Het water in de rivier is weer behoorlijk aan het stijgen waardoor we in de ochtend nog even bij ons huis hebben kunnen kijken maar daarna zo snel mogelijk weg moeten voordat we niet meer bij ons logeeradres kunnen komen. Ik heb al kunnen zien dat er ook nu weer water in de benedenverdieping. Tot dan een centimeter of 2-3. We kijken de volgende dag wel wat het eindresultaat is. Maar goed overstroming, betekend dat ze ook nog niet met de elektriciteit aan de slag gaan.

Donderdag 19 februari

We kunnen weer bij het huis komen. Het lijkt erop dat het water niet heel veel hoger is gekomen beneden dan een centimeter of 3-5. Maar daar gaan we weer! Met de trekker (ondertussen weet ik dat het een raclette is) aan de slag en hopsakee! 1,5 -2 uur later is het weer aardig droog. Dan zijn de moddersporen nog niet gewist maar ben alvast met een schrobber er doorheen gegaan zodat de modder niet verder indroogt.

Wederom heeft Enedis beloofd dat er iemand komt dus Bart blijft lunchen in het dorp en ik ga met de dames naar Saint Leger. ’s Middags ga ik terug en in de badkamers aan de slag want daar staat me toch nog een laag modder. Ben erg blij met het afvoerputje in de badkamer. En met de douchekop, schuurspons en sop kom ik een heel eind. Uiteindelijk heeft het wachten helaas niet geloond en is er nog geen stroom.

Vrijdag 20 februari

In alle vroegte hang ik weer bij Enedis aan de lijn. We zijn nu ruim een week zonder stroom en ons geduld raakt toch wel een beetje op. Nou wat ze ons toen vertelden… 'Mevrouw, heel vervelend maar u staat pas op zijn vroegst voor aanstaande maandag gepland.' Oef, heel sneu voor die beste man maar ik heb hem in mijn vreselijk slecht Frans toch zo door die telefoon heen getrokken. Dat is weer een lesje ‘leren omgaan met tegenslagen’.

We gaan toch maar door want niets doen is geen optie. Vriendin Omerine heeft aangeboden ‘s middags te helpen. Emma blijft bij hun thuis met de jongste samen spelen en de twee ‘grote’ helpen ons mee. Onderweg stoppen we bij ‘buren’ om hun ‘schoonmaakpistool’ te halen. Een super handig opzetstuk voor op je tuinslang. Het is geen hogedruk spuit en niet elektrisch maar het werkt als een malle. Wij daar mee aan de slag en terwijl we goed en wel bezig zijn komen de buren aan om te helpen. Echt zo super lief hoe iedereen voor ons klaar staat. Daar zijn we zo enorm dankbaar voor! Daar gingen we, 1 met de spuit rond, 2 aan het frotter-en (schrobben) en 2 met de trekker er achteraan. Aan het einde van de middag is de benedenverdieping en terras modder-vrij.

Weet niet wanneer het gebeurd is maar ondertussen ligt er nog een (best grote) boom om. Gelukkig dit keer geen gevolgschade.

Zoals je ziet, het is ook nu weer een heel verhaal. Ik ga binnenkort weer verder.