Leven als God in Frankrijk



Dit tegeltje kreeg ik van een collega voor mijn afscheid. Op dat moment vroeg ik me nog af "Wanneer zal ik dat gevoel gaan krijgen?". Dit duurde niet zo lang...

Je zult je afvragen waar dit 'm dan in zit, dus zal proberen dit uit te leggen.

Allereerst besef ik enorm goed dat het een luxe is dat ik de tijd krijg hier alles op het gemak op de rit te krijgen. En dat is maar goed ook want alles (maar dan ook echt bijna alles) duurt hier veel langer.

Boodschappen doen bijvoorbeeld. Het is naar de grotere supermarkt minimaal 10minuten rijden maar ga ik voor de combi Lidl+SuperU ben ik 15minuten enkel onderweg. Ze doen hier niet aan '3 op een rij= kassa erbij', of 'bent u de 4e wachtende krijgt u de boodschappen gratis'. Goh als dat laatste het geval was geweest had ik al vaak met een volle kar door kunnen lopen. Ook leven ze hier nog in het 'cheque-tijdperk'. Voor de jongeren onder ons: dat is een papiertje waar je naam en bankrekeningnummer op voorgedrukt staat. De winkel zet er hun stempel op, je vult het bedrag in en zet je handtekening. Geeft dit aan de caissière en zij regelen het verder met de bank. Je begrijpt, dit duurt even. Maar dat geeft niet, we doen de spullen al in de koelbox bij de ronde in de supermarkt zodat het ijs niet smelt en sluiten keurig aan, ik heb de tijd!

We genieten volop van ons 'domaine'. Terwijl ik type kijk ik uit over het terrein. De maan staat aan een heldere sterrenhemel, het zwembad ligt er mooi bij met de lampen aan en de (camping) sfeerverlichting maakt het compleet. Of is het toch de lokale borrel die het afmaakt?

Vanaf mei 's ochtends buiten kunnen ontbijten is erg fijn wakker worden. Het voelt steeds als vakantie. Dat de kinderen dit niet altijd weten te waarderen is een heel ander verhaal...

Ondanks dat het in corona-tijd had gekund, hebben we het nooit gedaan. Met z'n tweetjes buiten de deur lunchen. De kinderen eten op school warm dus het is zeker zo handig als wij dat ook doen. Daarnaast krijgt Bart lunchgeld van zijn werk dus zonde om dat niet te gebruiken. We moeten tenslotte de gasten een goed en eerlijk advies kunnen geven over de betere eetgelegenheden in de buurt en daar opper ik me graag voor op. Van uit de pan eten tot de wat nettere restaurants met een super mooi uitzicht.

Het is ware quality time met manlief!

Hij straalt dit helemaal uit. Ik stuurde een foto van hem bij een van de lunches naar m'n beste vriendin, krijg je terug; Wat ziet hij er ontspannen uit! Ja, dat doet het met je...


Waar ik nog meer van geniet, de omgeving! Als ik de dames naar school breng begint mijn dag zo fijn! De uitzichten die ik heb brengen me helemaal tot rust. Doordat we in een omgeving met veel fruitteelt en akkerbouw wonen, verandert het regelmatig. Zo hebben we de afgelopen weken het proces van de zonnebloemen gezien. Erg mooi te zien hoe het in een paar dagen van een volledig groen veld veranderd in een enorme gele bloemenzee.

De kinderen profiteren hier ook goed van het Franse leven. Waar ze in Nederland nagenoeg altijd rond 20.00uur in bed lagen. Is het een wonder als we dat hier halen. Mede doordat ze pas rond 16.30uur uit school thuiskomen. Maar ook de vele festiviteiten. Waar in Nederland een schoolactiviteit om 16.00 uur zou beginnen en om 18.30 uur eindigen. Is het hier om 18.30 uur verzamelen en om 19.00 uur moet nog het optreden beginnen. Dan kun je zelf wel uitrekenen dat dat geen 20.00uur wordt (het was 22.00uur).

Buiten de bedtijd is er genoeg voor ze. De kinderen zwemmen nagenoeg iedere dag, helpen in de tuin (op hun manier) of komen hun tijd door met barba papa's maken (met een stokje spinnenwebben eromheen wikkelen, wij blij zij blij). Daarnaast vinden ze het, net als wij, erg gezellig als er gasten in de gite komen.

En... Ik kan er voor ze zijn! Merk dat vooral Emma het nodig heeft. Hoeft nog eens niet altijd in de vorm van een activiteit te zijn maar in haar buurt zijn is voldoende voor d'r.


Natuurlijk mis ik m'n vriendinnen en familie! Al is het ook erg leuk om nieuwe contacten te leggen. Niet alleen vanuit de gite maar ook met de ouders bij de speelafspraakjes van de kinderen en via andere wegen met mensen uit de buurt. Tot nu toe zijn we alleen nog maar leuke mensen tegengekomen en staan de nodige borrels gepland (nee dat is geen straf).


Dus ja als je het mij vraagt; ik leef als God in Frankrijk!

213 weergaven0 opmerkingen

Recente blogposts

Alles weergeven

La rentrée